poem

ആനയും പാപ്പാനും തമ്മിലുള്ള ബന്ധവും, ഗ്രാമവാസികളുടെ കൗതുകവും ആനന്ദവും ലളിതവും മനോഹരവുമായ വരികളിലൂടെ ഈ കവിത വരച്ചുകാട്ടുന്നു. ആലിൻചുവട്ടിലെ ആനയുടെ വിശേഷങ്ങളും നാട്ടുകാരുടെ കാഴ്ചയും കുട്ടികൾക്കും മുതിർന്നവർക്കും ഒരുപോലെ പ്രിയപ്പെട്ട ഒരു ഗ്രാമീണചിത്രം മനസ്സിൽ...

മാനത്തെ മുറ്റത്ത് വിരുന്നു വന്നുചിരി തൂകി കൊച്ചു മഴത്തുള്ളി. തുള്ളിത്തുളുമ്പുന്ന കുഞ്ഞുമമണ്ണിൽ മുത്തമിടാൻ പാറി വന്നു!...

ഒരു കുട്ടിയും, ഒരു പൂച്ചയും തമ്മിലുള്ള രസകരമായ സംഭാഷണമാന് ഈ കവിതയിൽ ഉൾക്കൊള്ളിച്ചിരിക്കുന്നത്....

പുത്തനുടുപ്പും പുള്ളിയുടുപ്പും ചേലിലണിഞ്ഞൊരു പൂമ്പാറ്റേ. ആരു നിനക്കീ നിറമേകി? ആരു നിനക്കീ അഴകേകി?...

കൊമ്പുകൾ നിറയെ പൊന്മലർ ചൂടികൊന്നൊയൊരുങ്ങി മേടത്തിൽ“വിത്തും കൈക്കോട്ടെ”ന്നും പാടി വിഷുവിൻ പറവ വിരുന്നെത്തി....

തൂമഞ്ഞുതുള്ളി നെറുകയിൽ ചൂടി കറുകനാമ്പുകൾ തിലകവും ചാർത്തി. കരിമുകിൽ ചേലൊത്ത പെണ്ണവൾമിഴികളിൽ കരിമഷി തേച്ച്പുലരിയിൽ ചന്തമായെത്തി കസവു ചേലയുടുത്തു കൊണ്ടന്നവൾ....

കുപ്പിവള കയ്യിലിട്ട പെൺകിടാങ്ങൾ കൂടി വാനിലേക്കുയർത്തിടുന്നു ഭംഗിയുള്ള പട്ടം....

കൊച്ചു വെളുപ്പിന് മുറ്റത്തെ മാഞ്ചോട്ടിൽ ഒറ്റയ്കിരിക്കുന്ന ചെമ്പോത്തേ.. കൊത്തിപ്പെറുക്കുമ്പോൾ കണ്ണുംചുവപ്പിച്ച് കുറ്റം പറയുന്നതാരെയാണ്?...

കാടാണെന്നുടെ ചങ്ങാതി... മാടിവിളിക്കും ചങ്ങാതി... കണ്ടാലെന്തൊരു ചേലാണ്... നോക്കിയിരുന്നു മടുക്കില്ല....

കരിയിലക്കിളിയെ വായാടീ...ഇന്നലെ എന്തേ വന്നീല...തൊടിയിലിരിക്കും എന്നരികില്‍...കലപില കൂട്ടി നടന്നീല......