poem

ഓർമ്മകളോടിയെത്തുന്നത് അരിഷ്ട്ടങ്ങളുടെയും ആസവങ്ങളുടെയും മൂക്കിലിരച്ചു കയറുന്ന മുത്തശ്ശി മണങ്ങളിലേക്കാണ്....

കാനനം പൂക്കുമ്പോൾ കാറ്റൊന്നു പാടുന്നുകരിമേഘം മഴയുമായ് മല കടന്നെത്തുന്നു മലരുകൾ മാബലി മന്നനെ കാക്കുന്നു നെൽവയൽ നീളുന്ന കേരളത്തിൽ....

പച്ച പുല്ലുകൾ താഴത്ത്, മെത്ത വിരിച്ചൂ മൊത്തത്തിൽ, പച്ചില കൂട്ടം വൃക്ഷത്തിൽ,മെത്ത വിരിച്ചൂ ചന്തത്തിൽ......

മാനം നോക്കി, മദിച്ചു നീരിൽ, വളരും ആമ്പൽ ച്ചെടിയേ നിൻ, ഇലയിലെ, വെള്ളത്തുള്ളികൾ, എന്തേ, മുത്തുകൾ പോലെ, ഉരുളുന്നൂ....

ഓർമ്മയിലെന്നും കെടാവിളക്കായ് എന്നെ ഞാനാക്കിയ വിദ്യാലയം ആദ്യാക്ഷരത്തിന്റെ മാധുര്യവും കൂടെ കണക്കിന്റെ സൂത്രങ്ങളും......

ഇക്കിളികൂട്ടാൻ എത്തുന്നൂ മഴ, ഇല്ലിക്കാട്ടിൽ പാടുന്നു....

പണ്ടിവിടെയുണ്ടായിരുന്നൊരാൾ ഭാരതമണ്ണിൻ്റെ പ്രിയപുത്രനായൊരാൾ അടിമകളാക്കിയ ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ കണ്ണിലെ കരടായി മാറിയോൻ....

ചിങ്ങക്കാറ്റോടിക്കടന്നുവന്നൂ.. എങ്ങാനുമുണ്ടോ പൊന്നോണം?തുമ്പപ്പൂവെങ്ങാനും പൂത്തിട്ടുണ്ടോ? മത്തനും ചേനയും നട്ടിട്ടുണ്ടോ?...

തുമ്പ ചിരിച്ചു തുമ്പി പറന്നു മുക്കുറ്റിപ്പൂ കണ്ണു മിഴിച്ചു മഞ്ഞിൻ തുള്ളികൾ കുഞ്ഞിപ്പുല്ലിൽ സ്വർണത്തിൻ്റെ കിരീടം ചാർത്തി....

ഇന്നാണല്ലോ ആ സുദിനം ആഗസ്റ്റ് മാസം പതിനഞ്ച് അടിമച്ചങ്ങല പൊട്ടിച്ചെറിഞ്ഞ ആഗസ്റ്റ് മാസം പതിനഞ്ച്....