മണിച്ചെപ്പിന്റെ എഴുത്തുകാർ – സുജ ശശികുമാറിന്റെ രചനാലോകം

വെയിൽച്ചില്ല തളിർത്തപ്പോൾ ഉരുണ്ടുകൂടിയത്
(കഥാസമാഹാരത്തിന്റെ അവതാരിക – ശിവൻ സുധാലയം)

കോഴിക്കോട് നന്മണ്ടയിലെ സുജ സമകാലികങ്ങളിലെ നല്ല വിചാരക്കാരിയാണ്. പുറമേരിയും പിഷാരിക്കാവും കൊയിലാണ്ടിയും ഒക്കെ ഊട്ടിയും ഉഴുതും മുന്നിട്ട ഒരു ഭൂതം ഇവർക്കുണ്ട്.

കുട്ടികൾക്ക് വേണ്ടി, ആനുകാലികങ്ങളിലും സോഷ്യൽ മീഡിയയിലും ശ്രദ്ധേയമായ ചെറു രചനകളും കുഞ്ഞു കഥകളും ഹൃദയഹാരിയായി പുറപ്പെട്ട് നമുക്ക് മുന്നിലേക്ക് വരാറുണ്ട്.ക്ഷിപ്രങ്ങളിൽ കൂനിക്കൂടി ഇരിക്കാൻ പാകപ്പെടാത്ത ഒരു ജന്മം.

കൃത്യങ്ങളിൽ സുകൃതികളെ വിരിയിച്ചെടുക്കാൻ സുജക്ക് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്. ഇതാ ഏറെ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടു പോവും എന്നുറപ്പുള്ള മുപ്പത്തിമൂന്ന് കഥകൾ. അഹമ്മതി തൊട്ടുതീണ്ടാത്ത എഴുത്തുബലം.

നോക്കാം നമുക്ക് ചിലത്…

പരിചിതനായ അപരിചിതൻ എന്ന കഥയിൽ ഒരു ഉമ്മ – ഉപ്പ ബന്ധമുണ്ട്. കനലിൽ വിരിയിച്ചെടുത്ത വികാര സമുദ്രം. ഉമ്മ ഉപ്പ ബന്ധങ്ങളുടെ നേർവര ആയി നമുക്ക് കഥയെ നെഞ്ചേറ്റാം. നാട്ടുമാങ്ങ ഈ രചനയിലെ നായകന് ദേവൂട്ടി ആണ് തുണ.അവൻ്റെ മനസ്സ് അങ്ങനെ രൂപപ്പെടുത്തി.

ക്രൂര വിചാരങ്ങൾ ഒടുവിൽ ഒരു കൊലയിലേക്ക് എത്തുമ്പോഴും വിലാപാങ്ങളുടെ ഊഞ്ഞാൽക്കുഴയിൽ അനുവാചകൻ വെപ്രാളം കൊള്ളുന്നു. നുണ എന്ന കഥ ദിക്ക് മുറിച്ച പ്രണയരാജ്യത്തെ തടവുകാരൻ്റേതാണ്. യാത്ര.. പുഴ മുറിച്ചു കടന്ന് ഒരു വിധ ഏടാകൂടവും കൂടാതെ സമന്വയിച്ച ആവിഷ്കാരം. കടൽ പറയുക അവളുടെ കടലിഷ്ടങ്ങൾ ആവുമ്പോൾ  മണൽ ഒരു ബിംബതുലനം സാധിച്ചെടുക്കുന്നു.

മതിൽ വർത്തമാനകാലത്തിൻ്റെ അന്യമതിലുകളെ കലഹം കൊണ്ട് വേർതിരിച്ച് കാലത്തിലേക്ക് തൂക്കിക്കെട്ടുന്നു വാക്കിൻ്റെ മിനുസം കൊണ്ട് ച്യുതി വരാത്ത എഴുത്തുപുഷ്ടി. കണ്ണട ഉൾബലമാണ്. ഉത്തമമായ കാഴ്ച്ച ഉൾക്കാഴ്ച്ച എന്നിവ കൊണ്ട് തീർച്ചപ്പെട്ട എഴുത്ത്. പറയാതെ വയ്യ.

നിറമില്ലാത്ത മോഹം എന്ന ആഖ്യാനം യാത്ര കൊതിച്ച് മരണത്തിലേക്ക് ചെന്നെത്തുന്ന വിധസാരങ്ങളെ കുലുക്കി മറിക്കുന്നു. ഒറ്റവാക്കിൽ ഉത്തരം എന്നുള്ള ചെറു കഥാ മനസ്സിൽ തുന്നിവെച്ച മൗനത്തെ കുറിച്ച് പറയുകയാണ്. വ്യവസ്ഥാപിതങ്ങളായ ജീവന വിന്യാസങ്ങളെ കടം കയറി ഒറ്റക്കയറിൽ കുരുക്കുന്ന വിശപ്പ് ഞാൻ പലവുരു വായിച്ചു…നിഴൽ ചിലപ്പോ ഒരു ബോധമാണ് എന്ന് സുജയ്ക്കറിയാം.

അവസാന ഫലം എന്ന രചന മോഹത്തിൽ കിളിർത്ത ചില്ലുകൊട്ടാരം പോലെ സുന്ദരം. ജീവിതം ഒരിക്കലും ഒരു വിഴുപ്പല്ല എന്നും അതിജീവനം ഒരു തുറന്നു സ്നേഹിക്കലാണ് എന്നും കഥാകാരിക്ക് തീർച്ച.

പെണ്ണുകാണൽ എന്ന പേരിൽ ഉള്ള കഥ ഒരു വിധ കെട്ടുപാടുകളും ഇല്ലാത്ത വീട് സ്വർഗ്ഗം പോലെ നമുക്ക് കിട്ടുന്നു. അമ്മയുടെ കോടതി ഒരു പ്രസന്ന വിതാനമാണ്. ഏറെ മാനങ്ങളുള്ള സൃഷ്ടി.

അനുകൂലങ്ങളിൽ മാത്രം ചമ്മണം പടിഞ്ഞിരുന്നുകൊണ്ട് ഒരു കുന്നിൻ്റെ കൂമ്പ് തൊടാൻ വയ്യ എന്ന് സുജക്കറിയാം. നേർത്തും പേർത്തും നടന്നുകൊണ്ട് കർമ്മം പഠിക്കുമ്പോൾ ലോകനാർ കാവും തളിയും മന്ത്രഗീതങ്ങളിൽ ദേവകാലം നെയ്യും എഴുത്തായി.

എടുപ്പറിഞ്ഞ മിടുക്കിൻ്റെ ഉയരങ്ങളാണ് കഥ മുപ്പത്തി  മൂന്നും. ബോധിയുടെ പ്രിയ എഴുത്തുകാരിയുടെ ഈ കഥാകുടന്ന ഒത്തിരി വായനകളും അംഗീകാരങ്ങളും നേടി ഉയരത്ത് എത്തും എന്ന് ഞാൻ ഉറപ്പിക്കുന്നു. യശസ്സുണ്ടാവട്ടെ എഴുത്തുകാരിക്ക്.